Ελληνική γλώσσα Βικιπαίδεια

Η ελληνική γλώσσα είναι η γλώσσα με την οποία συντέθηκαν πολλά από τα θεμελιώδη επιστημονικά και φιλοσοφικά κείμενα. Γράφεται με το ελληνικό αλφάβητο, το οποίο χρησιμοποιείται αδιάκοπα (αρχικά με τοπικές παραλλαγές, μετέπειτα υπό μια, ενιαία μορφή) εδώ και περίπου 2.600 χρόνια. Τα σύγχρονα ελληνικά είναι πολύ διαφορετικά από τα αρχαία ελληνικά; Οι περισσότεροι μαθητές μπορούν να διαβάσουν τα ελληνικά γράμματα μέσα σε λίγες ημέρες χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση βασισμένη στον ήχο. Τα ελληνικά μπορεί αρχικά να φαίνονται άγνωστα λόγω του αλφαβήτου, αλλά η προφορά και η δομή τους είναι συνεπείς.

• Σαν Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, κάθε έτος, έχει καθιερωθεί η 9η Φεβρουαρίου.
• Ακολουθώντας αυτή την καθοδηγούμενη πορεία, οι μαθητές προοδευτικά μεταβαίνουν από την αναγνώριση προς την κατανόηση, και από την κατανόηση προς την απλή επικοινωνία.
• Η αφαιρετική και η τοπική πτώση διατηρείται αλλά σε μάλλον περιορισμένο βαθμό.
• Επισκεφθείτε τις ενότητες που έχουν προστεθεί ή αλλάξει πρόσφατα.

Ελληνική γλώσσα προχωρημένου επιπέδου

Αποτέλεσμα της χρήσεως της αττικής διαλέκτου ως δεύτερης (και συχνά πρώτης) γλώσσας από πάρα πολλούς αλλόγλωσσους (αλλά και από ελληνόφωνους που μιλούσαν πρωτύτερα μια άλλη ελληνική διάλεκτο) ήταν σαρωτικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα της γλώσσας. Πάντως οι διάλεκτοι της κλασικής εποχής διέφεραν αρκετά μεταξύ τους και δεν θα ήταν υπερβολή να υποστηριχθεί ότι οι ομιλητές τους βρίσκονταν πολλές φορές στα ακραία όρια της αλληλοκατανόησης. Η αρχαία γλώσσα που σχετίζεται στενότερα με αυτήν μπορεί να είναι η αρχαία μακεδονική, για την οποία περισσότεροι μελετητές θεωρούν ότι είναι μια ελληνική διάλεκτος, αλλά είναι ανεπαρκώς μελετημένη και είναι δύσκολο να εξαχθεί συμπέρασμα.

Ελληνικά δάνεια σε άλλες γλώσσες

Η ελληνική στην περίοδο της καθαρεύουσας άρχισε να επανεισάγει τρόπον τινά τις λέξεις της, καθώς έπαιρνε ξανά πίσω λέξεις που είχε δανείσει πρώτη σε άλλες γλώσσες. Υπήρξε για μεγάλο διάστημα η lingua franca της ανατολικής και δυτικής Μεσογείου και τα πρώτα χριστιανικά κείμενα γράφτηκαν σε αυτήν. Η ελληνική γλώσσα έχει επηρεάσει σημαντικά τις άλλες γλώσσες, τόσο στην πολιτική, όσο και στους επιστημονικούς όρους, στις τέχνες, στη φιλοσοφία, στο θέατρο και γενικά σε τομείς στους οποίους είχε προηγηθεί κοινωνικά και, κατά συνέπεια, γλωσσολογικά. Τα όρια μεταξύ νέας ελληνικής και μεσαιωνικής ελληνικής δεν είναι ιδιαίτερα σαφή, πάντως τοποθετούνται χονδρικά κάπου στα τελευταία χρόνια του Βυζαντίου.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είναι φυσικά πιο συνηθισμένοι να εκτίθενται σε διαφορετικές γλώσσες. Οι δίγλωσσοι θεωρούν ότι είναι ευκολότερο να μάθουν μια τρίτη γλώσσα, όπως απέδειξαν πολλές γλωσσικές μελέτες. Περνώντας περισσότερες ώρες χρησιμοποιώντας φυσικές Ελληνικές πηγές, πρέπει να ξοδεύετε λιγότερο χρόνο προσπαθώντας να μάθετε Ελληνικά εκτός πλαισίου.Αν μιλάτε ήδη μια ξένη γλώσσα ή έχετε μεγαλώσει ως δίγλωσσοι, μπορείτε να εξοικονομήσετε χρόνο καθώς μαθαίνετε Ελληνικά με το LinGo. Το καζινο online μυαλό σας χρειάζεται να προσαρμοστεί στη γλώσσα και αυτό απαιτεί χρόνο. Η εκμάθηση Ελληνικών φυσιολογικά παίρνει χρόνο και πρέπει να είστε υπομονετικοί με τον εαυτό σας.

Η ελληνική γλώσσα είναι μία από τις πιο επιδραστικές στην ιστορία και παραμένει ζωντανή, μιλιέται καθημερινά από εκατομμύρια ανθρώπους. Το LinGo Play υποστηρίζει μαθήματα εκτός σύνδεσης και σας επιτρέπει να μάθετε έναν τεράστιο αριθμό άλλων ξένων γλωσσών.Μέχρι και εκατοντάδες μαθήματα μικρού μεγέθους σε κάθε γλώσσα για να σας βοηθήσουν να απομνημονεύσετε διαφορετικό λεξιλόγιο και να μάθετε διάφορα θέματα. Θα μάθετε συχνά χρησιμοποιούμενες προτάσεις και θα μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε αμέσως. Θα πρέπει να είστε υπερήφανοι για το επίπεδο που έχετε φτάσει, αλλά μην ξεχνάτε ότι υπάρχει πάντα περιθώριο βελτίωσης.Για να φτάσετε σε ένα προχωρημένο επίπεδο, χρειάζεστε πολλή βοήθεια στα Ελληνικά και κάνοντας αυτές τις μικρές αλλαγές σημαίνει ότι παίρνετε ώρες βοήθειας κάθε μέρα.

Ρήμα

Στην κλασική ελληνική, αρχαιότερα κείμενα της οποίας είναι τα Ομηρικά έπη και αρχαιότερο τεκμήριο η επιγραφή του Διπύλου, το βασικότερο χαρακτηριστικό είναι η υψηλή διαλεκτική διαφοροποίηση, η οποία οφείλεται πιθανότατα στην πολυδιάσπαση του ελληνόφωνου κόσμου σε διάφορα κρατίδια. Η αφαιρετική και η τοπική πτώση διατηρείται αλλά σε μάλλον περιορισμένο βαθμό. Στην αμέσως επόμενη φάση (μυκηναϊκή ελληνική), η οποία μαρτυρείται από τις πινακίδες της Γραμμικής Β΄ και από ορισμένους στίχους των ομηρικών επών, παρατηρούμε εξίσου πολλούς αρχαϊσμούς.

Κατά τη διάρκεια των παλαιότερων περιόδων της ελληνικής, οι ξένες λέξεις στα ελληνικά εξελληνίστηκαν ως προς την κλίση, αφήνοντας έτσι μόνο μια ξένη ριζική λέξη. Τα αρχαία ελληνικά είναι μια γλώσσα όπου το ρήμα μπαίνει συχνά στη μέση ή το τέλος, αλλά η ουδέτερη σειρά λέξεων στη σύγχρονη γλώσσα είναι ρήμα-υποκείμενο-αντικείμενο ή υποκείμενο-ρήμα-αντικείμενο. Ωστόσο, οι μορφολογικές αλλαγές έχουν επίσης τους ομολόγους τους στο συντακτικού και υπάρχουν επίσης σημαντικές διαφορές μεταξύ του συντακτικού στα αρχαία και στα νέα ελληνικά. Στο λεκτικό σύστημα η ελληνική γλώσσα έχει απωλέσει το απαρέμφατο, τον συνθετικά σχηματισμένο μέλλοντα, τους συντελεσμένους χρόνους την ευκτική και την δοτική. Η κύρια αλλαγή στην ονομαστική μορφολογία από το κλασικό στάδιο ήταν η αποβολή της δοτικής πτώσης από το ελληνικό κλιτικό σύστημα (οι λειτουργίες της δοτικής έχουν περάσει ως επί το πλείστον στη γενική πτώση).

Μάθετε Ελληνικά online: ένα δωρεάν μάθημα για αρχάριους

Ο τόνος στα αρχαία ελληνικά δεν αντιστοιχούσε σε αύξηση της έντασης της φωνής, αλλά σε αύξηση του τονικού ύψους. Σημαντικό χαρακτηριστικό της (που διατηρήθηκε σχεδόν μέχρι τα πρώτα μεταχριστιανικά χρόνια) ήταν ο μουσικός τόνος. Επίσης είχε διατηρήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της Ινδοευρωπαϊκής μητέρας-γλώσσας. Μεταξύ των ζωντανών γλωσσών, ορισμένοι ινδοευρωπαϊστές θεωρούν ότι η ελληνική σχετίζεται στενότερα με τα αρμενικά ή τις ινδοϊρανικές γλώσσες (βλέπε ελληνοάρειες γλώσσες), αλλά έχουν βρεθεί ελάχιστα οριστικά στοιχεία για την ομαδοποίηση των ζωντανών κλάδων της οικογένειας. Ανεξάρτητα από το μακεδονικό ζήτημα, μερικοί μελετητές έχουν ομαδοποιήσει τα ελληνικά στις ελληνοφρυγικές γλώσσες, καθώς η ελληνική και η εξαφανισμένη φρυγική γλώσσα μοιράζονταν χαρακτηριστικά που δεν βρίσκονται σε άλλες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών των μεταβολών ήταν η ελληνιστική κοινή, η οποία μαρτυρείται κυρίως στην Καινή Διαθήκη. Μία από τις σημαντικότερες διαλέκτους της κλασικής εποχής ήταν η αττική διάλεκτος, που χρησιμοποιούταν κυρίως στην Αθήνα αλλά και ως γλώσσα των φιλοσόφων και των επιστημόνων. Για την πρώτη φάση (πρωτοελληνική) η οποία τοποθετείται πριν το 1600 π.Χ., οι όποιες γνώσεις μας για την ελληνική γλώσσα βασίζονται σε τεχνικές επανασύνθεσης που προκύπτουν από τη συγκριτική γλωσσολογία.

Αυτά τα μαθήματα μπορούν να γίνουν κάθε στιγμή της μέρας ή της νύχτας, οπότε αν μελετάτε πριν από την εργασία ή το βράδυ μετά το σχολείο μπορείτε ακόμα να παρακολουθήσετε τα μαθήματα. Αυτό το αλφάβητο αποκαλείται και αλτζαμιάδο, καθώς κάποιες λατινογενείς γλώσσες έχουν γραφεί και με αυτό το αλφάβητο από μουσουλμάνους ομιλητές τους. Το λατινικό αλφάβητο χρησιμοποιείται σήμερα από τις Ελληνόφωνες κοινότητες της Νότιας Ιταλίας.

Χρησιμοποιήθηκε επίσης ως λειτουργική γλώσσα στο χριστιανικό βασίλειο της Μακουρίας στο σημερινό Σουδάν. Τα ελληνικά ομιλούνται από τουλάχιστον 13 εκατομμύρια άτομα σήμερα, κυρίως στην Ελλάδα και την Κύπρο, μαζί με μια μεγάλη ελληνόφωνη μειονότητα στην Αλβανία κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Ως σημαντική γλώσσα της διασποράς, τα ελληνικά χρησιμοποιούνται μεταξύ των Ελλήνων της Αυστραλίας, του Καναδά και των ΗΠΑ. Χάρη στους αυξημένους οικονομικούς δεσμούς της Ελλάδας με άλλες βαλκανικές χώρες, καθώς και χάρη στις μαζικές μεταναστεύσεις προς την Ελλάδα και την Κύπρο τα τελευταία είκοσι χρόνια, ένας σημαντικός αριθμός κατοίκων στις χώρες που συνορεύουν με την Ελλάδα μιλάει και ελληνικά. Κατά τη διάρκεια της αρχαιότητας, η ελληνική ήταν η κύρια γλώσσα του μεσογειακού κόσμου.

Τελευταία φωνολογική μεταβολή κατά το 9ο αιώνα ήταν ο ιωτακισμός και του «οι» και του «υ» που ως τότε προφέρονταν ως y, δηλαδή σαν το γαλλικό «u». Η ελληνιστική κοινή εξελίχθηκε στη μεσαιωνική ελληνική, αυτό φαίνεται κυρίως από δημοτικά τραγούδια. Από αυτήν προέρχονται απευθείας σχεδόν όλες οι μεταγενέστερες ελληνικές διάλεκτοι.